Jak rozpoznać wroga?

Gdyby można sobie wybrać dowolną osobę z przeszłości lub żyjącą obecnie, żeby zjeść z nią kolację, kto by to był w twoim przypadku? Zgaduję, że ktoś interesujący, życzliwy, kto z jakiegoś powodu zapisał się w historii. Z pewnością nikt, kto miałby wobec ciebie złe zamiary, a już na pewno nie wróg, prawda? 

Jeśli kochasz Jezusa, to możesz jednak mieć pewność, że jest nieprzyjaciel, który zrobi wszystko, by waszą relację zburzyć. Czytamy, że „chodzi wokoło jak lew ryczący” (1 P 5,8).  
Małe dziecko instynktownie ucieka przed dużym, groźnym psem, ale niefrasobliwie wyciąga rączki do małych, niegroźnie wyglądających kundelków, które potrafią dotkliwie pogryźć. Wróg nie ma szans, dopóki sami się z nim nie zaprzyjaźnimy. Jednak nie zawsze będziemy umieli go rozpoznać, bo na początku może ukrywać swoją prawdziwą naturę: „I szatan przybiera postać anioła światłości” (2 Kor 11,14).  

A więc będzie się zachowywał empatycznie, życzliwie, pomocnie. Podejdzie cię i podsunie ofertę nie do odrzucenia, mówiąc to, co chcesz usłyszeć, proponując rozwiązania, które wydadzą ci się trafne. A kiedy zacytuje ci werset z Pisma Świętego, oczywiście wyrwany z kontekstu, podobnie jak to zrobił wobec Jezusa, uznasz, że to bardzo „duchowa osoba”. Będzie chciał wejść do twojej głowy, by zasiać w niej zmartwienia, lęki, szkodliwe myśli, podbudowujące twoje ego lub ambicję, pobudzające pragnienia, których zaspokojenie stanie się priorytetem i które niepostrzeżenie się rozrosną, a potem nakłonią do działania na własną szkodę. Zrobi to stopniowo, żebyśmy za szybko się nie zorientowali. Wykorzysta każdą okazję, jakąś chwilę słabości, zmęczenia, poczucie samotności. (zob. 2Tm 2,26).  Nie powstrzymasz go, ale masz wpływ na to, czy pozwolisz mu się rozsiąść przy stole.

Jako dziecko Boże możesz powiedzieć: „W imieniu Jezusa nie będę rozważał twoich słów ani twoich myśli – nie poddam się twoim wpływom”.  

Zachowaj dzisiaj czujność i reaguj szybko 😊