Jezus został w tyle?

Historia o dziesięciu trędowatych, których uzdrowił Jezus, szczególnie pokazuje, jak wielkie znaczenie w naszym życiu ma wdzięczność lub jej brak.

Gdy Nauczyciel szedł do Jerozolimy, po drodze spotkał trędowatych. Ci zaczęli błagać Go o pomoc. Jezus polecił im pójść do kapłanów, a gdy oni ruszyli w drogę, odkryli, że ich ciała zostały uzdrowione. Jednak tylko jeden z nich wrócił, by podziękować. Czytamy: „Jeden z nich, widząc, że został uzdrowiony, wrócił, donośnym głosem chwaląc Boga. I padł na twarz do nóg Jego, dziękując Mu, a był to Samarytanin” (Łk 17,15-16). 

Dlaczego tylko jeden, i to obcokrajowiec? Dlaczego pozostali odeszli? Przecież wszyscy doświadczyli cudu. Może z radości zapomnieli podziękować? Albo gdy tylko poczuli się lepiej, zajęli się powrotem do swoich spraw i bliskich? A może uznali to za zwykły zbieg okoliczności?

Tymczasem Jezus miał im jeszcze tak wiele do zaoferowania. Czekał na nich. Dziewięciu jednak nigdy nie wróciło. Z każdym krokiem dalej od Boga ich wdzięczność malała. 

Ten jednak, który wrócił, by podziękować i oddać Bogu chwałę, doświadczył czegoś znacznie ważniejszego i piękniejszego. Jezus powiedział do niego: „Wstań, idź! Wiara twoja cię uzdrowiła” (Łk 17,19).  Dopiero teraz zaszło prawdziwe uzdrowienie. Kiedy nie tylko ciało, ale i dusza, i duch były zdrowe. A wdzięczność otworzyła drzwi do nawiązania z Jezusem głębszej relacji. 

Zauważ, że Jezus nie uzdrowił ich od razu, lecz dopiero gdy ruszyli w drogę. Był to pewien proces.

Czy zdarzyło ci się prosić Boga o pomoc, a gdy odpowiedź nie przyszła od razu, czuć rozczarowanie? Może nawet to spowodowało odwrócenie się od Niego? A jeśli pojawiło się uzdrowienie, czy wiążesz je z Tym, który tego dokonał, czy oddajesz chwałę lekarzom, własnemu sprytowi lub różnym specyfikom?

Bóg działa i odpowiada, ale może tego nie dostrzegasz, bo jesteś daleko od Niego? On nadal czeka na twoje szczere „dziękuję”. Uczyń wdzięczność swoim zwyczajem. Zaczynaj i kończ w ten sposób każdy dzień. Nie pozwól, by inne sprawy odciągnęły cię od Jezusa ani nie zadowalaj się tylko chwilową poprawą. Pozwól Mu leczyć cię także od środka.

On cieszy się z ciebie, i ceni twoją wdzięczność. Czytamy: „Kto ofiaruje dziękczynienie, czci Mnie” (Ps 50,23). Szukaj relacji z Bogiem, nie tylko ulgi.

Przyjdź dzisiaj do Boga z wdzięcznym sercem jak Dawid i uwielbiaj Go: „Pan jest mocą moją i tarczą moją. W Nim zaufało serce moje i doznałem pomocy, rozweseliło się serce moje i pieśnią moją będę Go sławił” (Ps 28,7). 

Posłuchaj: „Duszo ma, Pana chwal” (10 000 Reasons) wyk. Anna Kwilińska, Natalia Kopacz