Światło w tunelu

Jeśli już nie śpisz, to z pewnością jest rano. Patrzysz przez okno i co widzisz? Słońce znowu wstało? Dzięki Bogu za ten znak Jego wierności! Trudno sobie wyobrazić życie bez światła słonecznego, prawda?

Pamiętam, kiedy nasza córka pojechała w ramach Sokratesa na wymianę studencką do Finlandii – w drugiej połowie roku. Oznaczało to, że przez większą część dnia, czyli od 15.00 do 9.00 rano było ciemno. Jej dość spory pokój oświetlała tylko jedna słaba żarówka, pewnie w ramach oszczędności :(.
Po powrocie do domu miała tak wielki niedosyt światła, że włączała wszystkie możliwe lampy.

Brak światła wpływa na nasze samopoczucie, a co więcej, może doprowadzić do poważnej depresji. Czujemy się bezpieczniej w blasku dnia. Są jednak tacy, którzy wolą działać pod osłoną nocy. 

Biblia mówi, że diabłu bardzo zależy, by pozbawić ludzi światła, by pogrążyć ich w ciemnościach. A w ciemnościach nie ma życia, rozwijają się tylko grzyby, bakterie i pleśnie. Jezus wskazywał, że szatan przychodzi jako złodziej – złodziej jasności, radości, pokoju. Przynosi tylko mrok i zgubę.
Kiedy dotknął Hioba, przywiódł go do rozpaczy, choroby i samotności. Judasza doprowadził do samobójstwa.

Ciebie również, spróbuje okraść i zniszczyć. Będzie działał od środka, podobnie jak korniki dewastują drzewa. Zaprowadzi cię do mrocznych zaułków i tam porzuci. Będzie próbował cię przekonać, że już na zawsze pozostaniesz w tym miejscu, że nie ma ratunku, nie ma światła w tunelu. Wyolbrzymione, przesadzone, nadęte, irracjonalne myśli to specjalność diabła.

A Jezus przynosi światło. On powiedział: „Ja jestem światłością świata” (J 8,12). To światło daje życie i rozwój. Światłość Jezusa potrafi rozjaśnić największy mrok. Czy to nie jest najlepsza wiadomość dla ciebie i dla mnie? Nie musimy chodzić w ciemnościach. Nie musimy żyć w mroku. 

Życzę ci, byś mógł razem z psalmistą Dawidem dziękować Bogu, że przywrócił ci nadzieję i radość: „Panie, Ty wniosłeś światłość do mojego życia, rozświetliłeś ciemności mego wnętrza, Boże” (Ps 18,29). 

„Panie, przychodzę do Ciebie, bo znikły gdzieś moja radość i pokój. Czuję się jakbym utknął w ciemnym tunelu. Tylko Ty możesz na nowo rozpalić we mnie światło i nadzieję, bo Ty, kiedy powiedziałeś: „Niech stanie się światłość, i stała się światłość”.