Żyjesz w strachu czy bojaźni?

Żyjesz w strachu czy bojaźni przed Bogiem? Mojżesz przyznał: „Każdy, kto zrozumiał ogrom Twego gniewu, bojaźń żywi przed Twoim świętym oburzeniem” (Ps 90,11). Jezus do swoich uczniów powiedział: „Nie lękajcie się tych, którzy mogą uśmiercić ciało, lecz nie mogą zabić duszy! Bójcie się jedynie Boga, który i duszę, i ciało może zatracić w piekle” (Mt 10,28).   

Ogarnia cię strach, kiedy widzisz, co dzieje się na świecie? Wielu wierzących pod groźbą śmierci staje przed wyborem: wyprzeć się Boga czy pozostać Mu wiernym. Dzięki Bogu w naszym kraju nie mamy takich prześladowań. Ale może boisz się opinii ludzi – że cię wyśmieją, odrzucą, jeśli staniesz po stronie tego, w co wierzysz?

Kaznodzieja Oswald Chambers podkreślił niezwykle ważną prawdę: „Gdy boisz się Boga, nie boisz się niczego innego, gdy zaś nie boisz się Boga, boisz się wszystkiego innego”.

Kiedy lud izraelski stał pod górą Synaj, gdzie otrzymał Boże przykazania, ludzie zlękli się bardzo, widząc grzmoty i błyskawice i słysząc głos z nieba. Mojżesz powiedział jednak do nich: „Nie bójcie się, bo Bóg przyszedł, aby was doświadczyć i aby bojaźń przed Nim była w was, abyście nie grzeszyli” (Wj 20,20). 

To bojaźń przed Bogiem strzeże nas przed pójściem w złym kierunku. Sprawia, że nie robimy czegoś, co Jemu się nie podoba. Czytamy: „Bać się Pana – znaczy nienawidzić zła; nienawidzę buty i pychy, złych postępków oraz przewrotnej mowy” (Prz 8,13). 

Czy Jezus, patrząc na moje i twoje życie, może powiedzieć „mój naśladowca” czy raczej „hipokryta”?

„Kochany Panie, wyznaję, że tak często brakuje mi bojaźni przed Tobą. Że nieraz Cię lekceważę, działając po swojemu, zaniedbując naszą relację. Że ranię Cię pychą, egoizmem, złą mową, złymi myślami. Chcę naśladować Jezusa, uczyć się od Niego posłuszeństwa, wypływającego z miłości do Ciebie i tego wszystkiego, co Ty kochasz”.