Jak odkrywałam Paryż

Masz już za sobą podróż do Paryża? Ciekawa jestem, jakie są twoje doświadczenia.

Kiedy pojechaliśmy z mężem pierwszy raz, mieliśmy wielkie oczekiwania. No bo gdzie, jeśli nie tam, kumulują się przepiękne budowle, najlepsza kuchnia, najbardziej romantyczne klimaty?

A jednak już pierwszego dnia mocno się rozczarowaliśmy. Lunch okazał się co prawda dość tani, ale to była najgorsza zupa cebulowa, jaką dotychczas jadłam. Wino – kwaśne. Na kolację ledwo załapaliśmy się do knajpki, gdzie, owszem, dostawili nam stolik, ale udało się zjeść jedynie bagietkę. Na resztę się nie doczekaliśmy. Wyszliśmy głodni. Po drodze widzieliśmy wielu bezdomnych, leżących na ulicach i żebraków. Tłumy turystów, złodzieje, na których stale trzeba było uważać, pędzące kilkoma pasami samochody uzupełniali te niezbyt miłe wrażenia. Ale poznaliśmy też piękny, historyczny, romantyczny Paryż, pełen smaków i zapachów. Zjedliśmy nawet ślimaki, które stały się moim przysmakiem :)

Pomyślałam, że trochę przypomina to nasze życie. Spodziewamy się od niego wiele, zwłaszcza kiedy jesteśmy młodzi. A potem dostajemy je z całym inwentarzem. Jego pięknem, ale i brzydotą, jego radościami, ale też zmaganiami i rozczarowaniami.

Wiesz, co było kluczem sukcesu naszego pobytu w Paryżu? Przewodnik, przyjaciel, który zabrał nas w miejsca, których sami byśmy nie odkryli. Ktoś, kto znał miasto znacznie lepiej od nas. W życiu wygląda to podobnie. Jeśli próbujemy sami, często bywamy rozczarowani. „Przecież nie tak miało być! Dlaczego nic mi się nie udaje? Dlaczego muszę przez to przechodzić? Miało być tak pięknie”.

Masz przewodnika po życiu? Z Nim możesz odkryć nowe, piękne strony codzienności, które cię ubogacą i dadzą dużo radości. Dawid pisał: „Pan jest dobry i prawy, dlatego wskazuje drogę grzesznikom. Prowadzi pokornych drogą prawa i uczy ich drogi swojej. Wszystkie drogi Pana są łaską i wiernością dla tych, którzy strzegą przymierza i nakazów Jego” (Ps 25,8-10). 

Możesz modlić się dzisiaj słowami psalmisty: „Panie, wskaż mi drogi swoje i ścieżek swoich naucz mnie! Prowadź mnie w prawdzie swojej i nauczaj mnie. Ty bowiem jesteś Bogiem zbawienia mego. Ciebie tęsknie wyglądam codziennie!” (Ps 25,4-5).