Życie jest niesprawiedliwe!

Przyłapujesz się czasem, na jednej z następujących myśli? „On to ma życie, nie to, co ja – to niesprawiedliwe!” „To ja powinienem dostać ten awans, tę nagrodę!” „Dlaczego akurat mnie to spotkało?” „Jak oni mogli mnie tak potraktować!”
Takie nastawienie kradnie z naszego serca wdzięczność.

Jezus opowiedział pewną historię, która u wielu budzi zastrzeżenia. Bo jak to? Ci, co pracowali tylko godzinę, zostali wynagrodzeni tak samo jak ci, co w pocie czoła harowali cały dzień?

Kiedy robotnicy przyszli do pracodawcy z pretensjami: „To niesprawiedliwe”, „Należy nam się więcej”, on tak im opowiedział: „Czy nie wolno mi czynić z tym, co moje, jak chcę? Albo czy oko twoje jest zazdrosne dlatego, że Ja jestem dobry?” (Mt 20,15). 

W przypowieści Jezus mówił o zbawieniu. Sięgnąć po nie może każdy, dopóki żyje, i to nawet w ostatniej godzinie. 
Korzystasz z Bożej oferty już od swojej młodości? Dziękuj za daną ci łaskę. Dziękuj za możliwość przebywania w Jego obecności, za to, że dzięki Jego radzie, Jego mądrości możesz dokonywać lepszych wyborów i prowadzić spełnione życie.

Nie obrażaj się, na rzeczywistość. Ona jest, jaka jest. Zaakceptuj ją i pytaj: „Jak mogę być użyteczny w tej sytuacji?”. Wtedy Bóg będzie otwierał twoje oczy na możliwości, na swój plan. Bo żadna niesprawiedliwość nie jest dla Niego przeszkodą, by pomóc ci zaangażować się w sprawy Królestwa. Niech i dla ciebie, nie będzie to przeszkodą w wierności i wdzięczności. Czytamy: „Wszak Bóg nie jest niesprawiedliwy, aby miał zapomnieć o dziele waszym i o miłości, jaką okazaliście dla imienia Jego, gdy usługiwaliście świętym i gdy usługujecie” (Hbr 6,10). 

Przyjmij te słowa z Listu do Hebrajczyków jako moje życzenie dla ciebie, i modlitwę: „Pragniemy zaś, aby każdy z was okazywał tę samą gorliwą miłość dla zachowania pełni nadziei aż do końca, abyście się nie stali ociężałymi, ale byli naśladowcami tych, którzy przez wiarę i cierpliwość dziedziczą obietnice” (Hbr 6,11-12).